woensdag 23 juli 2014

Gastblog: 5 tips om een positivo te blijven

Hallo daar!

Ik ben Melissa van the mind of an exchange. Vandaag neem ik Eva's blog over omdat zij ergens ter wereld op vakantie is. Wie kan haar dat nu kwalijk nemen he? Nu zit ik toch nog met een klein probleem. Waar ga ik nu over bloggen? Aha! Ik ga jullie vertellen hoe ik elke dag het leven doorkom.
Een tijd geleden overwon ik een zeer zwarte periode in mijn leven en hier zijn dus mijn vijf tips.






Hoe vaak geef jij jezelf een pluim? Ik deed het alvast te weinig. Ik spiegelde mijzelf altijd maar aan al die perfecte medemensen en vergat dat ik ook af en toe iets goed doe. Heb je een herexamen bemachtigd voor deze zomer? Geen probleem, geef jezelf een pluim voor elk geslaagd examen.
Noteer voor jezelf waarom jij een pluim verdient. De kleinste dingen in het leven zijn een pluim waard. Denk niet alleen aan het negatieve, sta eens stil bij de dingen die je goed kan. Een pluim elke dag geeft je meer zelfvertrouwen en laat je stilstaan bij het feit dat ook jij een pauw bent.






Het is simpel om uit te voeren en je denkt waarschijnlijk ' wat een cliche'. Ewel een beetje cliché is dik oké. Zoek al die kleine dingen die jou vrolijk maken in het leven. Wanneer je je dan even een mindere dag of week hebt kan je terugkijken naar je lijstje. Goed weer, uilensokken, vrolijke liedjes, een kus, ...
Ik weet zeker dat je er miljoenen kan bedenken. Het is simpel en het houdt je vrolijk. Het leert je ook om dankbaar te zijn voor al die kleine dingen in het leven.  Pas op: aan kleurrijke bloemen snuiven kan gevaarlijk zijn voor uw neusorgaan.





In mijn zwarte periode bleef ik voornamelijk in bed, Ik had geen zin om op te staan. Mijn leven was toch alleen maar miserie dus mijn bed was de perfecte plaats. Mijn toenmalige BFF dacht daar anders over. 'komt is uit dat bed met uw lui gat.' Langzaam aan kwam ik ook dat bed uit. Ik begon gek rond te dansen, ging terug uit en begon langzaam terug te sporten. Ik verloor al mijn emotie door te bewegen. Fitness tot ik er bij neer viel, huppelen en dansen, gitaar spelen tot mijn vingers er van pijn deden, en echt intensief leven om nadien uitgeput te belanden in, ja je raadt het al, mijn bed. Maar dan was het verdiend. Dus bewegen is de boodschap. (opgelet: te intensief zijn kan mensen schade berokken, inclusief jezelf.)






Het is echt zo belangrijk om contact te hebben met levende wezens. En daarbij denk ik niet alleen aan je kat of hond. Nee je hebt nood aan vrienden en familie als je het leven lastig hebt. Isolatie maakt je eenzaam en duwt je alleen nog verder in de put. Praat over hoe je je voelt en zorg voor contact met mensen. Je hoeft daarom niet al je miserie te vertellen, soms is iemand om even mee gek te doen genoeg. Ik had zo een persoon en ik ben enorm dankbaar dat ik er elke dag op kon rekenen. Knuffelen hielp mij ook. Onverwacht ons papa of de BFF ne dikke knuffel geven gaf mij weer wat moed. Sociaal contact is ook belangrijk om uw vechtlust te vinden. Je ontdekt dat je iets hebt om voor door te gaan.
Opgelet, onverwachte knuffels kunnen voor blauwe ogen zorgen.




En dan nu: De laatste tip. Kijk fictie, wat? Ik moest toch sociaal zijn. Ja ja! ge moet dat maar wat proberen combineren he zeg. :) 'Melissa, hebt gij nu nog geen lief? ' Nee, mannen zijn niet zomaar uit te kiezen in de supermarkt.  Als een man interesse in mij heeft, zal het er misschien ooit van komen. Tot dan geef ik mijzelf de naam vrijgezellig en ik vind dat niet erg. Recent ontdekte ik Hart of Dixie, fictie serie over thirty-something vrouwen en mannen die op zoek gaan naar de ware liefde. Ja ze zijn zelf nog single en ze zijn dertig jaar oud. Dus ik heb nog tijd. Als Bluebell echt zou bestaan, zouden ze ook meteen een nieuwe inwoner hebben. Fictie is dus een goede manier om even te ontsnappen van de echte wereld. Het helpt je om te relativeren. Wel opletten, te veel inleven in een serie kan leiden tot waanzin. Vampiers en weerwolven gaan je niet in het echte leven redden en kussen.

Hart of dixie: I do not own this picture.

Voila, en zo zijn we weer een stap dichter bij de perfecte wereld. Ik hoop dat jullie allemaal een vrolijk leven hebben met veel zonneschijn. Toch eens een pech dag? Probeer dan zeker mijn tips uit. Een fijne vakantie aan iedereen en bedankt Eva dat ik mocht gast bloggen. 
Sidenote: Ik ben slecht in bronvermelding via pinterest, maar ik denk dat het wel duidelijk is dat ik zelf geen van deze foto's heb gemaakt.

3 opmerkingen:

  1. Hoi Melissa, met plezier je blog bericht gelezen, herken zeker een aantal punten/valkuilen.
    Fijn om te weten dat 'het' bij meer mensen niet vanzelf gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh wat leuk! Nee inderdaad, soms gaat het gewoon niet van zelf en heb je wat steun nodig in het leven :)

      Verwijderen