woensdag 18 februari 2015

Over detoxen en vermageren en blij zijn met mijn lichaam

Misschien heeft u helemaal geen zin om iets persoonlijks over mij te lezen. Dat is uw goed recht, ik bekijk u daar niet scheef voor. Over enkele woorden ben ik van plan om iets over mijn gewicht en zelfbeeld te schrijven. Indien u zich daar niet goed bij voelt, geen probleem, dat is uw goed recht, ik bekijk u daar niet scheef voor.
Om dit zo open en bloot op het internet te gooien, daar heb ik lang over getwijfeld. Dus alsjeblieft, wees een beetje mild. Dank bij voorbaat.

Hoe het allemaal begon

Ik ben altijd al met mijn gewicht bezig geweest. Van toen ik heel jong was, maakte ik me al zorgen of ik wel dat ene koekje mocht opeten of niet en voelde ik me niet goed in strakke shortjes en shirtjes. Het contentement met mijn lichaam kent zijn ups en downs. Er zijn momenten waarop ik enkel wijde kleren durf te dragen en zo weinig mogelijk in de spiegel probeer te kijken, maar er zijn ook dagen waarop ik mijn ‘aaah fuck it all’-houding aanneem. Dan prop ik me vrolijk vol met zoveel mogelijk chocolade en vet en steek het allemaal op mijn genen.
Na de feestdagen zat ik in zo’n periode waarop mijn buik aartsvijand numero uno was. Ik voelde mij niet goed in mijn vel. Zo het hoge woord is eruit. Op een dag ging ik op de weegschaal staan en zag ik dat die zes vooraan bijna in een zeven ging veranderen. Op dat moment besloot ik dat ik er genoeg van had, er moest iets aan gedaan worden.


bron


Op detox dan maar

Een tijdje voor dat dramatisch moment had ik op Buzzfeed (nog steeds dikke liefde voor deze site trouwens) een artikel gelezen over een detoxkuur. Een of andere Dana James daagde mij uit voor een heuse Clean Eating Challange. Ik bladerde wat door de recepten, en dat zag er verdomd haalbaar en lekker uit.
Het doel van deze detox was om alle gluten en al het rood vlees twee weken te schrappen en 14 dagen lang te leven op 1300 kcal à 1600 kcal per dag.
Ik legde het plan voor aan ons mama en die was ook behoorlijk enthousiast. Misschien wel omdat zij ook zo’n persoon is, die nooit echt tevreden zal zijn met haar lichaam.
Zo geschiedde, op donderdag 30 januari van het gezegende jaar 2015 begonnen wij aan Buzzfeed’s Clean Eating Challange. Voor wie curieus is, hier vindt u de link.

Twee weken volhouden

Donderdagochtend begon al prachtig. Ik dronk een smoothie van banaan (oh lekker), amandelmelk (klinkt niet slecht) en boerenkool (huh?). Ik geef u een kernwoord van de detox: KOOL. Met een serieuze voorkeur richting boerenkool.
Al bij al, buiten die koolsmoothie dan, was het eten echt nog behoorlijk lekker. Het programma is zo opgebouwd dat je naast de traditionele tijdstippen om te eten, ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds, ook nog twee snackmomenten hebt. U raadt het nooit, maar die snackjes waren veruit mijn favoriet.
Het is erg gemakzuchtig om naar een lekkere wafel of een puddinkje te grijpen als snack, maar via Buzzfeed leerde ik ook lekkere en bovendien gezonde snackjes kennen. Bijvoorbeeld schijfjes appel met honing, worteltjes met humus, een kommetje bessen en pistachenoten.
De ontdekking van het jaar echter, moet ik toeschrijven aan het ontbijt. Ontbijten is nooit mijn favoriet geweest, ik krijg nauwelijks iets binnen ’s ochtends. Maar nu heb ik het gevonden hoor, mijn lievelingsontbijt. Overnight oats, dat is pas de shit jongens. Supermakkelijk, superlekker en supersnel klaar, echt wel mijn ding dus.
Ik ga hier wel niet verkondigen dat ik een heilig boontje ben geweest. Ik heb weldegelijk enkele keren gecheat, maar als ik het uitleg zal u het wel begrijpen. Mijn lieve, lieve grote broer maakte bijvoorbeeld de tweede dag een cake. Komaan, hoe verzint hij het, een cake met chocolade en noten en alles erop en eraan! Natuurlijk heb ik daar een stukje van gegeten.
Of die ene keer toen we op de scouts soep maakten, en ik bijna de halve kookpot leegdronk. Ohja, ook heel lekker, die ene frangipane toen ik het echt niet meer aankon. Maar kijk dat hoort er ook bij.

Ja maar Eva, en het resultaat dan?

Wat ik vooral heel belangrijk vond, was dat ik twee weken lang geen cafeïne en zo weinig mogelijk  toegevoegde suikers zou eten. Dat voelde ik wel. Zoals je overal hoort zijn vooral de eerste drie à vier dagen moeilijk. Ik voelde mij slap en verlangde naar een goei zjat koffie. Na die viertal dagen echter, voelde ik me veel beter. Vooral aan mijn slaap merkte ik dat al die suikers toch niet zo goed zijn voor mij.
Een tweede positief punt is dat mijn huid wel een babyvelleke leek. Vooral mijn wangen, niet te doen. Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik zachtjes mijn wangetjes zat te aaien.
Ten derde voelde ik me veel minder opgeblazen. Soms moet ik na mijn maaltijden echt eventjes gaan liggen, omdat ik te veel gegeten heb, dat was die twee weken niet het geval. Ik had het gevoel dat er iemand een klein gaatje in mijn buik had geprikt en al die overtollige lucht eruit had gelaten.
“Allemaal goed en wel, maar hou ons niet zo aan het lijntje en vertel ons of ge vermagerd zijt of niet!”.
Als ik heel diep in mijn hartje kijk, moet ik toegeven dat ik deze detoxkuur vooral deed om te vermageren. De hierboven opgesomde punten zijn mooi meegenomen, maar daar was het mij niet zozeer om te doen. Ik kan u meedelen dat ik 2.8 kilogram vermagerde tijdens deze twee weken. Ik ben niet dom, en ik weet dat die kilo’s er vliegensvlug weer zullen bijkomen als ik mijn oude eetpatroon herneem. Maar lees het volgende puntje eens.

bron


Toekomstplannen

Ik heb me in geen tijden zo goed in mijn vel gevoeld, en ik zou dat gevoel graag behouden. Daarom besloot ik om mijn eetpatroon te wijzigen. Het is heel bewust dat ik dit hier neerschrijf, want alles wat op het internet gepubliceerd wordt, blijft er ook opstaan. Zo wil ik mezelf extra motiveren om niet op te geven.
Mijn doel is om vijf dagen van de zeven te letten op mijn voeding. Ik wil mezelf niet meer volproppen met koeken en snoepjes en ik weet niet wat nog allemaal. Maar omdat ik ook maar een mens ben, las ik twee dagen in waarop ik mag vals spelen, namelijk woensdag en zondag. Woensdag omdat ik dan een hele namiddag thuis ben en mij onmogelijk kan inhouden en zondag omdat het dan scouts is en scouts en diëten, dat gaat nu eenmaal niet samen.
Met alleen op mijn voeding te letten, zal ik er niet komen en daar ben ik mij bewust van. Op mijn 17-before-18 lijst staat dat ik graag 5 kilometer zonder al te veel problemen wil kunnen lopen, dus daar moet ik werk van maken. Ik heb ook in het begin van het jaar een soort pasje aangekocht waarmee je aan een verlaagd tarief toegang hebt in allerlei fitnesscentra en sportclubs, dus dat zal ook van pas komen.

En verder zal ik jullie op de hoogte houden. Ik zie het als een soort stok achter de deur. Een extra motivatie, namelijk niet afgaan en moeten toegeven dat ik over een maand gewoon ‘hervallen’ ben.
Of u dat nu oncomfortabel vindt, of niet.



bron

1 opmerking:

  1. Heel sterk en moedig vind ik dit, Eva! Ook zo mooi verwoord dat we inderdaad allemaal mensen zijn en dat het niet evident is zo'n dingen vol te houden, 'fouten' maken mag. Ik wens je nog veel blijdschap met uw schoon lijf en ook wel nog veel goeie moed met het volhouden, echt waar ;) M.

    BeantwoordenVerwijderen