maandag 1 mei 2017

Vingerverf

“Make-up, dat is nu eens iets wat ik nooit op mijn gezicht ga smeren,” dixit 15-jarige Eva toen nog Tomboy ten top. Elke dag droeg ik hetzelfde uniform: all-stars, jeansbroek, T-shirt en hoodie met rits. Lekker makkelijk en comfortabel. Dingen op je gezicht smeren hoorde niet in de categorie ‘lekker makkelijk en comfortabel’.
Fastforward naar 19-jarige Eva die in een make-upwinkel in hartje Leuven uitleg staat te vragen aan een dame met een gezicht dat haar zeker een uur tijd heeft gekost deze morgen. Op het moment dat ik daar in die winkel sta, kan Jolien –haar naam stond op zo’n bordje op haar T-shirt- mij alles aan- en opsmeren. “Ik denk dat bij jou vooral de donkere kringen onder je ogen een probleem vormen,” zegt ze. “Ik geef je volledig gelijk, Jolientje, je kan bijna de Amsterdamse hoeren zien wandelen op die wallen van mij,” wil ik zeggen, maar in plaats daarvan knik ik heftig.

Uiteindelijk wandel ik buiten met een mini-zakje waarin voor 25 euro en 10 cent productjes zitten; Een dark circle toner, dark circle concealer en een eyebrow fiber colour pencil. Gelieve die namen allemaal uit te spreken met een blits Engels accent. Jolien vertelde mij ook dat ik het huidskleurtype ‘porselein’ heb. Geweldig, dan wil je uit alle macht laten uitschijnen aan de wereld dat je niet breekbaar bent, maar ben je wel uit porselein gemaakt. Laten we deze zomer maar voor ‘terracotta’ gaan, dat ziet er toch wat robuuster uit.

Jolien van de make-upwinkel had gelijk, oranje werkt echt die blauwe kringen onder je ogen weg. Eerst zie je eruit als de omgekeerde versie van Donald Trump, maar na een minuutje of vijf heftig wrijven is die blauwige kleur al minder prominent aanwezig. Het is een beetje vingerverven voor volwassenen.
Normaal gezien verbergt mijn uit de kluiten gewassen brilmontuur die wallen onder mijn ogen. Maar toen moest ik naar een bal, en niet zomaar een bal, een gemaskerd bal! Tenzij ik met pijpenkuisers en glittersteentjes mijn bril te lijf zou gaan, kon ik dus geen bril dragen. Daarom moest ik mij beroepen op de vingerverf.
Over naar mijn wenkbrauwen, kunnen we even appreciëren wat die eyebrow fiber colour pencil doet voor je gezicht? Mijn wenkbrauwen, die het normaal gezien in de helft van hun lengte opgeven, staan nu mooi in vorm on fleek te wezen. Cara Delevigne zal ik nooit worden, maar Whoopi Goldberg ben ik toch ook al niet meer.


Waar ik echter niet aan had gedacht toen ik 25 euro en 10 cent ging uitgeven in een make-upwinkel, was dat je voor een gemaskerd bal helemaal geen make-up nodig hebt aangezien een groot deel van je gezicht achter een masker verborgen zit.
Het enige probleem dat ik nu heb, is dat ik ontdekte dat mijn gezicht allesbehalve symmetrisch is. Wanneer ik mijn maskertje op zet, kan je slechts één van mijn ogen bewonderen. Het andere gaat voor de helft schuin achter het masker waardoor het lijkt alsof ik scheel kijk.
Hebben jullie ook iets om je ogen te verplaatsen, Jolien?


1 opmerking: