zondag 28 april 2013

Snailmailupdate

En hier zijn we dan weer met een kleine update van wat er de voorbije weken in mijn brievenbus gevallen is en wat op de post gedaan is.

 Allereerst stel ik jullie Magda voor, mijn nieuwe penvriendin. Aangezien er zoveel mensen afgehaakt hadden moest ik wel nog iemand vinden! Dit is mijn eerste brief naar Magda

Toen ik terug kwam van Marrakech zat er al hele leuke post van haar in de brievenbus (bovenste twee)
En natuurlijk stuurde ik ook nog terug (onderste twee)

Ik kreeg na lange tijd ook nog eens post van Deborah. Het duurde een tijdje, maar het is haar vergeven met die fantastische post dat ze stuurde (bovenste twee)
Ik stuurde ook wat terug (onderste twee)


Van Anna kreeg ik, weeral na een hele tijd wachten, een brief (eerste foto). Ze lag in het ziekenhuis dus niet moeilijk dat ze niet kon terugsturen. Mijn antwoord kunnen jullie zien op de twee volgende foto's.

Mijn penvriendin uit België, Laura, nam ook eventjes tijd om me te schrijven.

Nog een prettige zondag gewenst! Ik zal er in ieder geval van genieten.

dinsdag 23 april 2013

Laatst...

  • was ik boos op GFC omdat ze besloten om ermee op te houden
  • hebben al mijn GFC-lezers (hopelijk) al overgeschakeld naar Bloglovin'
  • zoniet: klik hierop of op die zwoel kijkende dame aan uw rechterkant
  • was het paasvakantie
  • was ik ziek :(
  • ging ik naar Marrakech
  • werd het lente (eindelijk)
  • rolde onze hond zich in de stront waardoor hij nog 3 dagen nadien stonk
  • verkleedde ik me in een zebra voor de scouts
  • ging ik op 24-urenweekend met onze geweldige gidsengroep
  • kwam mijn hooikoorts weer op
  • bekeek ik het hele eerste seizoen van Glee op drie dagen
  • deed ik eens lekker kleurrijk
 
  
  • was ik eventjes verslaafd aan onderstaand liedje

donderdag 18 april 2013

Hebben! | Brillen

Ik ga er geen geheim van maken: ik ben een brilsmurf en ik ben er trots op. Eerlijk gezegd zie ik er niet uit zonder bril, ik zie er een aantal jaren jonger uit, een beetje dommer en mijn wallen komen ineens superhard uit. Het enige nadeel aan een brillendragend mens te zijn is dat ik niet zomaar een of andere accessoirewinkel kan binnenlopen en een zonnebril kopen.
Mocht ik ooit heel rijk zijn, dan zou ik graag meer dan een montuur hebben, kwestie van eens af te wisselen en je bril te kunnen afstemmen op je kledij.
Een kleine wishlist:

Bron: pinterest

bron: pinterest

bron: Ray-Ban

bron: Rolf

zaterdag 13 april 2013

Marrakech '13

Tijdens de paasvakantie (die morgen gedaan is) ging ik met mijn ouders naar Marrakech. Een regelrechte luxereis, maar we hadden dan ook iets te vieren. Di mama en di papa zijn namelijk 25 jaar getrouwd en daar kon ik lekker van meegenieten!
Er zijn gewoonweg geen woorden om Marrakech te beschrijven, je moet er echt geweest zijn. Alles is zo anders, het was ook de eerste keer dat ik écht in een andere cultuur op vakantie ben gegaan. Normaal gaan we naar Frankrijk of iets dergelijks. Eén ding kan ik zeggen: het was heerlijk!



De eerste dag was een shock, wist ik veel dat het nog doenbaar was om alles met ezels te vervoeren en dat leer gewassen wordt in duivenkak. En iedereen, maar dan ook iedereen wou ons naar "la place" leiden, mits betaling uiteraard. Het weer was ook niet al te best, 10 dagen regen op een jaar in Marrakech en wij mochten er eentje meemaken. Gelukkig werd het na twee dagen ook beter weer, 28°C was al te heet voor mij. Jammer genoeg speelde mijn zonneallergie me ook nog eens parten (je kan niet speciaal genoeg zijn hé, allergisch aan de zon, hoe bestaat het?!)


Gelukkig was het hotel prachtig, en als ik prachtig zeg is het zelfs nog een understatement. Het was een oase van rust, pal in de medina. We werden bedient door ultra-vriendelijke mensen. En het ontbijt, hmmm, héérlijk! Elke ochtend cake en versgeperst fruitsap (er is wel 1,5 kg extra Eva bijgekomen...) Moest je het je afvragen, het hotel heet Riad Esprit du Maroc.










Als ik Marrakech zeg, denken sommigen van jullie misschien aan gigantische hotels met mensen die enkel en alleen aan hun zwembad zitten te bakken, maar zo zijn wij niet. Elke dag zijn we naar buiten geweest, de sfeer opsnuiven, verdwalen in de duizenden mini-steegjes van Marrakech, koopwaar bekijken in de gigantische soeks,...


Achter de hoek van ons hotel bevond zich de Medersa Ben Youssef, een koranschool. Als je daar binnengaat word je gewoonweg stil, zo schoon! Al die mozaïeken en dat houtsnijwerk, magnifiek.


We hadden ook het geluk dat we een uitstap naar de watervallen van Ouzoud konden meepikken. De drie uur durende busrit was het meer dan waart. Dat de natuur zoiets kan creëren, je staat met je mond vol tanden! Zeg nu eerlijk, als je deze foto ziet kan dit evengoed in een of ander tropisch regenwoud getrokken zijn!

Iets buiten de stad bevind zich de meest toeristische attractie van Marrakech: Le jardin Majorelle. Een hele tuin aangelegd door de schilder Majorelle en later onderhouden door Yves Saint-Laurent. Het is er prachtig!


En last but not least, wist ik dit schatje op de kop te tikken. Ik wou al altijd zo'n zak, en na heel wat afdingen zijn we tot een mooi prijsje van zo'n 20 euro gekomen. Het enige nadeel is dat hij nog wat naar geit ruikt...

Ziezo, ik hoop dat ik jullie hierbij de goesting heb gegeven om af te zakken naar Marrakech, laat me iets weten mocht je gaan!

woensdag 10 april 2013

DIY | Washi-tape veeroorbellen

Dat ik zot ben van washi-tape, wisten jullie waarschijnlijk al. Men denkt meteen aan papierwaren, of dingen opleuken als je aan washi-tape denkt, en wellicht niet aan juwelen.
Vandaag een simpele DIY om met washi-tape oorbellen te maken.


Wat moet je doen?
  • Knip twee strookjes washi-tape en plak die elk aan een kant van de ijzerdraad
  • Knip de tape in de vorm van een pluimpje
  •  Knip de overschot van de ijzerdaad af
  • Maak een oogje met je rondbektang
  • Hang het veertje aan de oorhaakjes
Na wat experimenteren kwam ik uit op deze twee paar oorbellen

zondag 7 april 2013

Maak kennis met...

Willow


Willow is een steengoede Belgische groep die supertoffe muziek maakt. De zes heren komen uit Leuven en wonnen in 2010 de publieksprijs op Humo's Rock Rally (voor de Nederlanders: een redelijk belangrijke Belgische muziekwedstrijd)


Vanaf toen hebben ze een tijdje geduld moeten hebben, maar dat geduld werd stevig beloond vorig jaar toen ze een dikke hit scoorden met hun nummer We Walk Alone. En, zeker niet vergeten te vernoemen, als hoogtepunt een optreden op de speelplaats van onze school. Onze school houdt elk jaar een slotfestival waar een groep komt optreden en vorig jaar was dat dus Willow.
Op een zinderend hete laatste schooldag gaven de mannen van Willow het beste van zichzelf voor een bescheiden publiek, op een nog bescheidener podium. En van toen af ben ik, Eva, een grote fan en dat ging alleen maar in stijgende lijn nadat ik voor mijn verjaardag hun album kreeg. Van toen af aan kan ik jullie trots mededelen dat er geen week voorbij is gegaan waarin de stem van Pieter-Jan Van Den Troost, de zanger, de weg niet naar mijn oren vond.

En met wat kan ik jullie beter overtuigen dan met mijn lievelingsnummer: Gold 


woensdag 3 april 2013

Dingen die mij blij maken IX

Het is weer een hele tijd geleden dat ik nog eens wat blijdschap de wereld instuurde...

Heerlijke reactie van de bruidsmeisjes wanneer de trouwers kussen


een bushalte met schommels, zaaaalig!