dinsdag 9 april 2019

A beginner's guide to stalkergedrag


Drie van mijn kwaliteiten die je zeker moet kennen:
  • Ik kan de tekst en vingerknip van A Spoonful of Suger van Mary Poppins op een eng accurate manier meelippen- en knippen.
  • Ik heb nog nooit Fristi gedronken.
  • Ik heb geen crushen, ik heb obsessies.

Hit me up als je eens een babbeltje wilt slaan over de eerste twee puntjes, maar sta me toe om verder te gaan op puntje drie.

Volgens Urban Dictionary is een crush een “person you like and/or are attracted to”. Het woord kan in een zin gebruikt worden op de volgende manier: “they call it a crush because it crushes your soul and everything you stand for”. Goed gevonden, Urban Dictionary.
Zoals ik dus al zei, heb ik geen crushen maar obsessies. Die obsessies zijn niet altijd romantisch of seksueel gemotiveerd, maar kunnen ook puur vriendschappelijk zijn. Maar laat ons eerlijk zijn, meestal gaat het toch over een van die eerste twee opties.

Momenteel gaat die crush uit naar een persoon die we, totaal arbitrair en ongemotiveerd, NV zullen noemen. Zoals in NV Lekker Accentje, uw specialist in biceps en lichtgebruinde huid.
Ik kwam NV niet tegen in de club tegen, zoals Boef er jouw moeder tegenkwam, maar wel op instagram, mijn favoriete tijdverdrijf. Hij is een bom energie, met een leeftijd die wat hoger ligt dan de mijne, maar niets al te problematisch. Hij woont in de buurt van mijn kot, heeft zo’n 9000 instagramvolgers en heeft al jarenlang een vaste vriendin. Compleet bereikbaar dus. Daarenboven hebben wij veel gezamenlijke passies zoals dingen doen op grote hoogte en sporten.

Om de obsessie te voeden heeft de wereld een aantal jaren geleden een fantastische uitvinding gedaan, genaamd het internet. Ik kan je als je wil een rondleiding geven door Leuven met als thema “plekken waar NV dingen gedaan heeft volgens zijn instastories”.

Langs uw rechterkant ziet u dan de plek waar NV vorige week op een bankje heeft gezeten. Straks komen we nog even langs de Colruyt en we zullen aanschuiven aan dezelfde kassa als NV gisteren. Ohja, en we eindigen onze tour in het gezellige koffiebarretje WAAR UW GIDS ELKE DAG ZIT BEHALVE DIE ENE DAG DAT NV ER WAS.

Maar instagram is zo’n makkelijke oplossing om dingen te weten te komen. Facebook is passé, dat weet iedereen al intussen en al zeker als we het hebben over stalkergedrag. Ten eerste is alles netjes afgeschermd en ten tweede staan mannen nooit deftig op hun facebookfoto’s. Dat is iets wat iedereen weet die al ooit geprobeerd heeft een goed beeld te scheppen van een manspersoon door zijn facebookprofiel te laten zien aan je vriendengroep.
Wat dacht je van LinkedIn? Zo kan je inschatten wat de job van je obsessie is zodat je kunt weten hoe veel geld er ongeveer zal binnenstromen in ons huishouden. Je kan dan ook zien welke talenkennis je crush heeft, alleen die van Frans niet geloven want daar liegt iedereen over. Limited working proficiency is niet hetzelfde als een croque monsieur kunnen bestellen, non non.
Dan heb je ook nog Spotify, een nieuwe ontdekking. Je kan daar dus ook in de zoekbalk mensen opzoeken. Bekende mensen, proffen, je buurjongen, NV. De mogelijkheden zijn oneindig. Het belangrijkste wanneer je iemand opzoek is dat je niet te veroordelend mag zijn over zijn/haar muzieksmaak. Laat ons eerlijk zijn, ik vergeet soms ook wel eens een privésessie op te zetten als ik het hele album van Belle Perez beluister. Je mag een kleine stuiptrekking maken bij de hele resem artiesten waar jij niet naar luistert. Van Nederlandse hip hop tot vieze elektronische technobeats. Het belangrijkste is dat er zeker twee artiesten zijn waar jij ook naar luistert, trek je daar aan op.

Zolang die obsessie binnen de perken blijft is het onterecht dat iemand ze neurotisch of gevaarlijk zou noemen. Maar ga er nu geen blogpost over schrijven op het internet of zo hé, zotteke.  



zaterdag 26 januari 2019

Stream of conciousness | lichamelijke schizofrenie

Motto:

ge denkt
ge voelt
uw lijf marcheert
ge zijt goed 
zoals ge zijt
(Eva Mouton)

“Al die magere modellen, dat trekt toch op niet veel,” zegt zij terwijl ze een of ander vettig stuk eten in haar mond steekt. “Ik volg nu Ashley Graham en bodypositivity-instagrammer X en Jitske Van De Veire en elklijfschoonlijf-instagrammer Y, dat geeft je tenminste een ander beeld.” Ik knik en vraag me ondertussen af of ze een geheime opslagruimte in haar platte buik heeft zitten waar al die suikers en vetten heen gaan. Op dinsdagavond leegt ze het en zet ze het buiten samen met het restafval, op haar sloffen en in haar badjas terwijl de buren afkeurend kijken. Restafval in een witte zak, plastic in een roze zak, verdikkingsmiddelen in een oranje zak. Of je steekt ze in een plastic fles en brengt ze naar het containerpark.
Wie weet is die geheime opslagruimte een van de dingen die ze of men of de maatschappij je pas vertelt op een bepaald moment in je leven. Zoiets als ‘na geslachtsgemeenschap moet je gaan plassen om een blaasontsteking te vermijden.’ En dat cranberrysap drinken blijkbaar naar de buitenwereld toe een symbool is van een blaasontsteking. En ook dat niemand behalve jij blijkbaar cranberrysap drinkt gewoon omdat het lekker is en niet omdat je blaas ontstoken is.
De volgende dag zegt zij: “Heb je die foto gezien van Jenny? Je weet wel, Jenny Van Achter Den Hoek. Ja ze heeft dus een foto van haar billen op instagram gezet. Nee niet bloot nee, met een bikinibroekje over, maar toch joh gewoon haar billen op instagram hé.” Ik knik en frons mijn wenkbrauwen en probeer het binnenste van mijn buik in allerlei bochten te wringen zodat mijn sla misschien per ongeluk in die opslagruimte valt.
Dus we juichen voor elklijfschoonlijf-instagrammer Y maar van zodra Jenny Van Achter Den Hoek met blote billen of ontluikende buik op je instagramfeed komt, moet je dat afkeuren. Oké.


(Dit is een drankspelletje. Drink telkens er een woord gebruikt wordt dat iets met eten of koken te maken heeft. Vergeet niet eerst het etiket te checken voor de calorieën en suikers. Morgen en overmorgen eventueel de hele dag niets eten als de getallen te hoog zijn.)

We eten vegetarische pasta in de Alma, nadien halen we gratis frietjes bij. Intussen fileren we een blog over body positivity, of eerder een blog anti-body positivity. De auteur gelooft niet in thin privilege en wij schrikken als eitjes in koud water, we sudderen in ons ongeloof, we stomen van woede. We lengen onze discussie aan, en binden haar met boeken en artikels die we gelezen hebben.

Na het eten nemen we de trappen naar boven. Trappen doen is een vorm van beweging.
             Thrappen
                           Therappen
                                          Therapie
It’s a stretch, maar stretchen moet je doen na bewegen.

Bewegen is een vorm van therapie. Zij zegt dat hij telkens als hij donkere gedachten heeft moet bewegen. Links-rechtsbewegingen zijn het beste, daar bestaat een hele theorie van die EMDR heet en dat is de afkorting van iets Engels en dat geeft het veel legitimiteit. “Dus op en neer bewegen heeft dan minder invloed?” “Nee, op en neer is eigenlijk ook links en rechts maar dan vanuit een ander perspectief.” Oké.
“Maar wat dan met schoolslag?” Er volgt een korte pauze waarin je haar de beweging van schoolslag ziet reconstrueren in haar hoofd. “Ook goed,” besluit ze.
“Schoolslag is rustgevend. Alles vloeit weg uit m’n hoofd. Ik tel dan de baantjes die ik trek en kan aan niets anders denken,” zegt hij.
Eén, twee, drie, vier, vijf.
5,3

5,3 is het cijfer dat je ziet als je het document opent waarin alle gasten van het feestje staan. Aan iedere gast wordt een punt toegekend, hoe knapper, hoe hoger het punt. Er staan grafieken in het document, taartdiagrammen met een gemiddelde knapheidsfactor per groep, staafdiagrammen met het verschil tussen mannen en vrouwen. De vijf komma drie is er niet goed van. Het ergste is dat ze het vooral verschrikkelijk vindt dat ze voorlaatste is en dat ze al haar kwaadheid daarop richt. Waarom richt ze haar kwaadheid niet op het feit dat er documenten zoals deze bestaan, dat er mensen bestaan die documenten zoals deze maken? Ze denkt vooral dat ze gelukkig wilt zijn, maar langs de andere kant weet ze ook nooit wat ze wil, dus wie weet wat zij vooral wil zijn.


Hij, zij, ik, wij zijn een amalgaam van indrukken en conversaties op verschillende momenten, op verschillende plaatsen. Ze kunnen fictie zijn, of niet, of wel.


donderdag 10 januari 2019

Nieuwjaarsbrief '19

Beste vrienden en sympathisanten

Ik denk dat ik voor veel mensen spreek als ik zeg: "euuhm ... 2018, What the fuck?!" We zeggen wel vaak dat we er een ruw jaar hebben opzitten (en ja dit is een anglicisme van 'rough year') maar sommige dagen van 2018 voelden aan als schuurpapier. Maar met schaafwonden en al strompelend, met hechtingen en al kruipend, met emotionele amputaties en steunden op onze rollator zijn we hier vandaag toch weer geraakt.
In mijn cinegrafisch brein is dit dan ongeveer het moment waarop een of ander episch klassiek stuk begint te spelen en de vlag van mijn land achter mij wappert tegen een decor van een prachtige zonsondergang. En in mijn cinegrafisch brein kan ik nu verder gaan met het volgende stuk.

"Schuurpapier kan ook fijn zijn. Het krijgt het hardnekkige eelt van onze voeten. Het bereidt uw hout voor op een frisse laag verf. Schuurpapier maakt alles glad en kan de finale afwerking zijn van uw beeldhouwwerk, van uw David, van uw Laocoongroep."

Maar dit is geen film. Mijn cd-speler is kapot, ik heb te weinig nationalistische gevoelens om te weten tot welk land ik behoor en de zon is al lang onder gegaan.
En weet je wat ook wel tof is? Satijn of veertjes of zachte babywangetjes ... of letterlijk alles wat niet schuurpapier is.
Dus dit is mijn boodschap aan 2019 en bij uitbreiding aan de mensheid:
"wees eens zacht en aardig en netjes. Voor elkaar. Voor uzelf."

Dat we dit jaar eindelijk mogen waarmaken wat we jaar na jaar zeggen. Dat we eindelijk kiezen voor geluk en liefde. Dat we onszelf onszelf verzorgen, fysiek maar zeker ook mentaal.
Ja, dat zijn mijn goede wensen,
mijn betere wensen
mijn beste wensen
voor het nieuwe jaar

immer uw kapoen,
Eva

Leuven, 10 januari 2019

donderdag 1 november 2018

stream of consciousness | teva's

Teva is denk ik een van de enige woorden dat rijmt op mijn naam. Volgens het internet zijn er meer, maar die zijn van dubieuze kwaliteit. Tessa, zeugma, koolsla. Sperma staat er ook tussen. Zo is de twaalfjarige jongen die in mij huist ook even aan het woord gekomen.
Maar nee, als je erover nadenkt, dan ben je toch nog nooit echt ongelukkig geweest terwijl je teva's droeg. De versleten all stars die je droeg in je getroebleerde puberjaren daarentegen, die hebben dingen gevoeld. Die droegen niet enkel jouw gewicht mee maar ook het gewicht van de wereld waarvan je dacht dat het op je schouders rustte. Misschien daarom dat je jezelf zo zwaar vond. Botjes en blote voeten zijn ambigu. Botjes zijn dat omdat ze je enerzijds chic en machtig laten voelen maar je ook zere voeten bezorgen. Blootvoets klinkt dan weer eerst als zorgeloos en doet je denken aan gras en zand en aan je voeten onhandig wassen aan de buitenkraan vooraleer je naar binnen mocht. Maar blootvoets doet je ook denken aan koude voeten op kille vloeren die door een kamer ijsberen terwijl je piekerende hoofd overuren draait. Gelukkig bestaan daar warme pantoffels voor.

Warmte om de druilerigheid van de eerste novemberdagen te bestrijden. Vroeger had je vakantie op die dagen en stonden er grote potten chrysanten te koop in de supermarkt, maar meer was het niet. Nu heb je vakantie en staan dezelfde bloemen in dezelfde supermarkten maar je hebt ook iemand om te missen op die dagen. En je hebt mensen om te missen die je eigenlijk helemaal niet zo goed kende, maar je mist hen omdat je weet hoeveel je vrienden hen missen. Extra dagen om eraan te denken, alsof die er nog niet genoeg waren. Wat een miserabele uitvinding.
"Soms word ik wakker na mijn middagdutje," zegt oma, "en dan denk ik dat hij gewoon even naar de wc is." Maar er hangt een foto naast haar in een onmiskenbare zware, zwarte lijst. Het zijn verzinsels en vergissingen van de hersenen. Kom, voor de lol laten we een filmpje lopen van jaren geleden, van voor de rollator en het rusthuis, van voor de zwarte benen en de ontelbare nieuwjaarsfeesten waarvan hij zei dat het zeker de laatste ging zijn. "Bioscoop de Waterlanders. Cinéma Pathétique" zoals Lanoye in Kartonnen Dozen schrijft.

Tijd om je teva's nog eens aan te doen.

donderdag 3 mei 2018

prangende vragen

Soms denk ik te veel na en dan stel ik mij vragen, veel meer zit hier eigenlijk niet achter.

- Kan je kaas maken van mensenmelk?

- Zit er een bepaald ratio op de letterkoekjes zoals bij Scrabble? Of worden alle letters evenveel gebakken?

- Hoe werken microgolfovens eigenlijk?

- Denkt er soms wel eens iemand "oei er wordt een auto gestolen!" bij het horen van een autoalarm? 

- Stel dat alle vruchtbare vrouwen in België op dezelfde dag bevallen, kunnen we dan het rijksregisternummer boycotten?

- Als je gaat werken in een winkel die e-sigaretten verkoopt, staat er dan in je jobomschrijving dat er permanent iemand aan de ingang moet staan vapen?

- Zou Balzac geweten hebben wat zijn naam in het Nederlands betekende? Of is het woord balzak pas gevormd na Balzacs bestaan?



via GIPHY

donderdag 8 maart 2018

Bah, is ze daar weer met haar feminisme?


Een verdomd gelukkige vrouwendag gewenst, dames en heren en alles daartussen of daarbuiten. Weet u wat vandaag een lollige activiteit zou zijn? Ga naar de facebookpagina van eender welke nieuwsoutlet, HLN.be als u een sterke maag hebt, De Standaard of De Morgen als het vandaag niet echt je dagje is. Lees dan eens de reacties op één van de artikels over vrouwendag. Zelf heb ik ze niet gelezen maar u mag me trakteren als er iets staat a) over het gebrek aan mannendag, b) de vraag of vrouwendag nog wel nodig is in 2018.

Jawel, vrouwendag is wel nog nodig en dit zijn drie redenen waarom.

  1. Professor Sujoy Guha heeft een voorbehoedsmiddel voor mannen ontwikkeld dat 98 procent effectief is waarbij een soort gel in de zaadleider geïnjecteerd wordt. De zaadcellen geraken hier maar moeilijk door en worden beschadigd op hun weg naar buiten. Wil de man toch kinderen krijgen? Simpel! Dan spuit de dokter gewoon een gel in die het hele goedje oplost en dat alles zonder bijwerkingen.
    Klinkt veel simpeler dan vrouwelijke anticonceptie waar meestal een hele lijst met mogelijke complicaties aan vasthangt. Toen ik voor anticonceptie naar mijn huisarts ging, legde ze me alles heel goed uit en ze sloot doodleuk af met "oh, vergeet wel niet af en toe rond te lopen tijdens lange autoritten of vluchten, anders krijg je trombose."
    Maar de farmaceutische industrie is niet geïnteresseerd in dit product van professor Guha. De pil en de vaginale ring brengen immers veel meer geld binnen dan deze gel die je maar één keer hoeft in te spuiten. Trouwens, we gaan de man zijn macht toch niet ontnemen om waar en wanneer hij maar wil zijn vruchtbare zaad rond te spuiten?
  2. Het aantal meisjes dat in ons land gevaar loopt op genitale verminking is de afgelopen 10 jaar verviervoudigd. Er leven nu 17 273 vrouwen in België die reeds besneden zijn en nog eens 8644 lopen risico om besneden te worden.
    Bij de meest milde vorm van vrouwenbesnijdenis wordt de clitoris weggesneden. Bij het zwaarste type wordt de hele vulva uitgesneden waarna de benen van het meisje samengebonden worden totdat de vulva terug is dichtgegroeid.
    Redenen hiervoor zijn de maagdelijkheid bewaren en het seksueel plezier van de vrouw wegnemen.
  3. 75% van de Belgische, werkneemsters wordt geconfronteerd met een vorm van discriminatie, benadeling, ongelijke behandeling en spanningen op het werk in verband met hun zwangerschap of moederschap.
    Voor één op vijf vrouwen wordt het recht op moederschapsrust niet gerespecteerd.

Dus, dit is voor de juf van de kangoeroeklas die tegen tienjarige Eva zei dat zij niet mocht deelnemen aan de uitbarsting van de mini- vulkaan en de  berekeningen van de afstand tussen de Vesuvius en Mechelen. Kleine Eva moest samen met het enige andere meisje in de kangoeroeklas het dorpje Pompeii namaken.
Dit is voor de conducteur die mij “juffra’ke” noemt maar de jongeman in de andere zetel aanspreekt met “meneer”.
Dit is voor de jongen die vond dat een man niet echt klaarkwam bij penetratie. De man komt dan immers klaar door de kut van de vrouw en niet door haarzelf.
Er is nog werk aan de winkel.

Luister naar wat vrouwen te zeggen hebben en stel jezelf en anderen voortdurend in vraag. Lees boeken en artikels. Verrijk jezelf. Zie in dat man zijn ook niet altijd een pretje is. Drink zware trappisten afgewisseld met roze cocktails. Laat eens een boer en zit eens met je benen open. Laat je jungle floreren of wax alles eraf.
Doe waar je godverdomme zelf goesting in hebt. En vloek af en toe eens goed, want soms word je onterecht behandeld en dat zou niet meer mogen.




maandag 1 januari 2018

2017 in 17 dieptepunten


  1. Maar pas een maand geleden beginnen nadenken over deze lijst, maar toch genoeg dieptepunten hebben om alle 17 puntjes met gemak te kunnen vullen.
  2. Eindelijk een gratis broodje verdienen met je volle klantenkaart om dan te ontdekken dat de bakker er groentjes is vergeten op te doen.
  3. Per ongeluk een semi-naaktfoto op je instastories zetten omdat je vergeten was dat je badkraan een spiegelend oppervlak is.
  4. Je eerste PAL-sessie geven voor de aula met je broekrits open.
  5. De twee eerste weken van het academiejaar je joggingbroek vergeten mee te nemen naar Leuven. De horror.
  6. Mijn superlekkere pasta die gepikt was uit de gemeenschappelijke diepvriezer van het kot.
  7. Pas op je 20ste leren schaken.
  8. Een overschot aan gevoelens hebben en heel graag willen wenen. Je beseft echter dat de waterlanders het vandaag niet zo goed doen en je schenkt jezelf dan maar een glas of drie, vier, vijf amaretto uit om nadien de zieligste film van Netflix op te zoeken en eens goed te bleiten. Dan weet je ten minste nog dat je gevoelens hebt. Dan weet je ten minste nog dat je leeft.
  9. Tien minuten vooraleer je een infosessie aan eerstejaars moet geven, ontdekken dat je regels de volle acht dagen te vroeg zijn om dan te beseffen dat je geen maandverband of tampons bij hebt. Toiletpapierpampers it is.
  10. Mijn eerste Carapils ooit gedronken.
  11. Het nieuwe album van Taylor Swift eigenlijk niet zo heel goed vinden, maar het dan zo vaak opzetten dat je het toch begint te smaken.
  12. Een praatje over het vieze weer doen met de winkelbediende, nadien thuis aankomen en zien dat je hebt staan praten met uitgelopen wenkbrauwen en wimpers. Het waren streepjes tot halverwege mijn kin.
  13. Om 23 uur denken dat het nog haalbaar is om een heel Middeleeuws boek uit te lezen voor je examen van de volgende dag.
  14. Je kamer poetsen op blote voeten, in een stuk glas stappen en flauwvallen door de bloedstroom die uit je voet gulpt. 
  15. Het project beginnen om alle smaakjes van het koffieapparaat op je vakantiejob te proeven om op je laatste dag te eindigen met de vieste smaak van allemaal. Ik had zo veel vertrouwen in jou, Wiener Melange.
  16. De dood van mijn allerliefste bakje. Ik mis je, DeLorean. 
  17. Pas in je derde jaar op kot vrienden maken zodat je niet meer elke avond alleen in de keuken hoeft te zitten.