woensdag 29 januari 2014

Ter vervanging van

Een tijdje geleden stoefte ik hier op mijn nederige blog over het feit dat ik en mijn moeder op naaicursus zouden gaan. Normaliter zou ik daar dus nu bezig mee moeten zijn en misschien heeft de zeer oplettende lezer onder u (op het stalkerige type af) zich al afgevraagd “Waar blijven die vorderingen nou?” Ik moet jullie teleurstellen, de naaicursus is gecancelled. Op een grijze ochtend ergens in september hadden we ons moeten inschrijven maar dat hebben we niet gedaan. Waarom? Als we heel diep in ons hartje keken en in onze agenda’s zagen we dat we daar eigenlijk amper tijd voor hadden. Misschien is het wel een goede beslissing geweest om die cursus niet te doen, als ik er nu aan denk dat ik dat er nog had moeten tussenproppen ben ik ergens wel blij.
Maar natuurlijk koester ik nog steeds de droom om beter te leren naaien. Daarom heb ik ter vervanging van de naaicursus (nu komt het “aha-moment” dat de titel verklaart) twee boeken aangeschaft. Van mijn lieve grootmoeder kreeg ik op mijn verjaardag (nota nemen: 12 augustus) een boekenbon cadeau en daarmee heb ik deze twee schatjes gekocht. “Little Miss Y’s Homemade Wardrobe” en “Handboek zelf kleding maken”.


“Little Miss Y’s Homemade Wardrobe” is dan wel een hele mond vol om uit te spreken maar het is de moeite waard. De lay-out van het boek spreekt mij ongelooflijk aan en ook de projecten erin zijn gewoonweg geweldig. Hetgeen wat ik zeker ga maken is de cape. De fans van Edna Mode fronsen nu de wenkbrauwen maar sinds ik pagina 35 van het boek gezien heb kan ik enkel denken “Ik wil een cape, ik wil een cape!”

“Handboek zelf kleding maken” ziet er misschien saai uit en ik geef toe, de lay-out spreekt ook niet zo aan. Maar waar ik de techniek mis om dingen te maken uit het bovenstaande boek, kan ik het aanvullen met de uitleg uit dit boek. Alles staat erin, van ritsen inzetten tot knopen aannaaien. Er zitten ook enkele basispatronen bij. Mijn favoriet is de gerende rok met knoopbies.


Het enige wat me nu nog rest is een beetje tijd kopen om al deze projecten te maken. Ohja, en weet er iemand een goeie winkel waar je lef-om-in-stof-te-knippen in een potje kan kopen?

zondag 26 januari 2014

Dingen die mij blij maken XV

Grote grutjes, wat is dat weer lang geleden dat ik nog een blogje heb gemaakt dat een glimlach op jullie gezicht kan brengen. En daarom, speciaal voor jullie, alweer de vijftiende in deze reeks.






mhihihi, dit GIFje is toch gewoonweg te grappig.


Deze heerlijke prent is gemaakt door Meike van Team Confetti en kan je HIER downloaden. Voor alle fans van eenhoorns, en zeg eerlijk: wie is dan nou niet?!

En als laatste een nummer dat je moet beluisteren, echt waar je moet!

woensdag 22 januari 2014

Nostalgie en respect voor mijn kleine ik

Onlangs zat ik door mijn documenten op mijn computer te bladeren. Van nature ben ik een ordelijk mens en dat is ook te zien aan mijn mappen. Alles is netjes geordend per jaar, per onderwerp. Uiteindelijk stootte ik op een mapje met huiswerk van toen ik in het zesde leerjaar zat, ik was toen 11 jaar. Daarin stond een word-document met een kortverhaal in dat ik ooit had moeten schrijven voor de les stellen. En ik moet toegeven, mijn elfjarige ik kon al een stukje schrijven. Ik weet niet waarom, maar ik dacht: "dat moet ik op mijn blog zetten." En zo geschiede...
Aanschouw mijn kortverhaal: De heksen van de Vierkante Tafel

“Help!” riep ze. Lisa schrok wakker in de gevangenis. Het angstzweet parelde over haar voorhoofd. “Oef het was maar een droom”,zegt ze luidop. Ze schrok van haar eigen stem, ze klonk zo hol in deze gevangenis. Normaal zou ze op een hooizolder moeten liggen, bij haar thuis op de boerderij van haar ouders. Haar mooi ingericht hooizolderkamertje. Ze krijgt tranen in haar ogen als ze daaraan denkt, dikke druppels rollen van haar wangen en vallen op de grond. De ratten springen geschrokken weg, maar even later komen ze meteen terug. Ze zit hier in de cel door haar vader. Hij denkt dat ze een heks is omdat haar oma ook een he… euhm kruidenvrouw is. Hij denkt het iedereen denkt het,zelfs haar mama, maar zij is er trots op.
Lisa denkt het zelf ook, meer nog, ze weet het zeker. Ze is een heks, maar een heks die nog niets geleerd heeft. Pappa heeft me laten oppakken. Hij heeft haar en haar mama een klets in het gezicht gegeven en is naar de gevangenis van Mechelen gereden. Mama moest niet in de cel, zij wel. En oma? Oma ook, ze ligt naast haar te snurken alsof er niets gebeurd is. Zij is al vaak gearresteerd en ze is altijd ontsnapt, maar deze keer niet. Ze zegt dat haar tijd gekomen is. Daar begrijpt Lisa dus niets van! Wie wil er nu op de brandstapel gezet worden? Zij niet!

 Haar oma is een heks! Een echte, met toverspreuken en alles wat erbij hoor! En ze is lid van “De heksen van de vierkante tafel   . Dat is een soort van vereniging voor heksen. Het lidmaatschap wordt overgedragen van grootmoeder op kleinkind. Ze schrikt op uit haar gedachten. Er staan twee wachters voor hun cel. De wachters openen de deur. Lisa kijkt hen recht in de ogen en ze probeert een toverspreuk. Ze knijpt haar ogen stijf toe. Eén van de twee zegt plots:”Moet je nou eens kijken Sjarel, die ene kijkt alsof ze op de plee zit.”
Dat had hij nu niet hoeven zeggen. Ze stampt hem zo hard als ze kan in z’n edele delen. Hij valt met een knots tegen de trap en doet niks meer.
Toen zei de andere bewaker:”Aha, een meisje met lef, maar jou moeten we niet hebben, we komen voor die andere heks.” Lisa kreeg een krop in haar keel . Ze stond aan de grond genageld. De man trekt oma recht en gaat met haar naar buiten. Lisa volgt, een vreemde drang trekt haar mee. De wachter zet oma op een kar. Lisa gaat bij haar zitten; De wachter heeft er niets op tegen, Lisa had tenslotte zijn makker pijngedaan. De kar vertrekt. Hij rijdt heel de stad rond. De mensen schreeuwen naar hun. Lelijke dingen en ze herhalen steeds dezelfde zin:” Op de brandstapel!”roepen ze.
We kwamen op de grote markt aan, iedereen was er.
Eerst hield sergant Bavo een lange preek.
Plots zei hij:”Doe je werk, beul.” Lisa nam haar oma stevig vast. De beul nam hun allebei op en draagt hen naar de brandstapel. Plots hoorde Lisa oma’s stem. Ze zei:” Liefste Lisa,
Volg je hart.” Toen dacht Lisa:” Als oma dood gaat ga ik ook dood.
Oma’s tijd was gekomen, en die van Lisa ook. De beul stak de fakkel aan, de brandstapel.
Ik voelde geen pijn. Ik zat te glimlachen. Oma ook, we gingen samen naar de hemel, de heksenhemel.

Voor eeuwig samen…

Daar hoort nog een foto bij van de kleine ik :)

zondag 19 januari 2014

Ik snailmail, hij/zij snailmailt, wij snailmailen

Sinds ik sporadisch (lees niet meer) nog een brief stuur via TJP is mijn brievenbus vaak dagen achter elkaar angstvallig leeg gebleven. Ergens brengt het ook rust, eventjes rustiger aandoen kan nooit kwaad. Al is mijn dagelijkse leven als een razende voorbij aan het lopen, mijn postleven slentert langzaam voorbij en kan eventjes tot zichzelf komen. Dat is helemaal niet slecht, want zo is er meer ruimte voor creativiteit.Zo is er ook tijd om in contact te komen met nieuwe postvriendjes zoals Marieke.
Wat ik stuurde naar Marieke:

En ze stuurde mij ook mooie dingen terug.

 Supercute deze pop-upkaart. En toen ik de pleisters zag kon ik enkel een langgerekte "Ooooh" uitbrengen.

Maar er zijn ook snailmailvriendschappen van een tijdje langer die onderhouden moeten worden. Bijvoorbeeld met Deborah, mijn eerste snailmailmaatje ooit. Wat ik naar haar stuurde (maar ze niet gekregen heeft...) 't Is toch wel jammer deze mooie brieven de weg niet vinden naar de bestemming.



En wat ik van haar kreeg:

En als laatste, een beetje buiten de categorie post, maakte ik een verjaardagskaart voor een vriendin van mij die jarig was. Ahja, natuurlijk was ze jarig, anders had ik geen verjaardagskaart met taart erop gemaakt.

Nog een fijne zondag allemaal ;)

woensdag 15 januari 2014

Over de therapeutische werking van blaadjes schilderen

Een broer die biologie studeert heeft zo zijn voordelen. Bijvoorbeeld als hij een herbarium moet aanleggen en nog hopen netjes gedroogde bladeren over heeft.
En wat doet iemand zoals ik dan? Die pakt witte verf en een kwast en begint eraan.




zondag 12 januari 2014

Cadeautjestijd ronde 2

Toen ik jullie de vorige keer mijn vertellementen opdrong over mijn zelfmaakqueeste was het de periode tussen Kerst en Nieuw. Uiteraard moesten voor Nieuwjaar nog nieuwe cadeautjes gemaakt worden, voor meters (met een s want ik ben speciaal en heb er twee) en ’t nichtje en ’t neefje. En uiteraard ook voor Secret Santa (ja, die werden voorheen al gemaakt maar konden het daglicht nog niet zien). Ohja en dan had je ook nog Aline die verjaarde en die ook een kaartje –en nog een extraatje- verdiende.



Allereerst zette ik me een hele namiddag aan de naaimachine. Vloekte, huilde, riep, snotterde en was blij. Met andere woorden, ik maakte pennenzakken.
Eentje voor de mama, eentje voor de meter en eentje voor een vriendin (een bepaald lidwoord zou hier foute gedachten hebben uitgelokt).


Nadien zette ik mijn tanden in de linnenzakken voor 't nichtje en 't neefje. Want wat ben je als tienjarige zonder linnenzak?

En die moesten -uiteraard- ingepakt worden.

De andere meter houdt van uiltjes en de kleur turkoois. We combineerden de twee en maakten turkooizen uilenkussentjes. Een mannetje en een vrouwtje (want holebi-uiltjes waren iets te progressief).


Tess verschafte me de eer om mijn creativiteit bot te vieren op Fie. Ik checkte haar pinterest eens en kwam uit bij de volgende cadeautjes. 





En Aline’s zotte vriendje riep op om haar voor haar verjaardag kaartjes te sturen. Maar geef toe, verjaardagen zijn alleen leuk om cadeautjes te incasseren. Dus maakte ik voor deze crazy cat lady een aangepaste tas en een paar oorbellen (waarvan ik geen foto heb *sadface*).


Hier laat ik het zo-even bij. Want het begint hier te stinken, ’t is mijn eigenlof. 

woensdag 8 januari 2014

Hoera voor de Hema n°3

Het begint hier zowaar al een reeks te worden. Deze keer verdient Hema echt een dikke, vette, luide, ongegeneerde hoera. Hebben jullie die nieuwe washi-tapes al gecheckt? Man, wat een kwaliteit. Het lijkt alsof ze eindelijk onze smeekbeden verhoort hebben. En dat is dus niet alles. Ze hebben nu ook van die mooie stempels, en helemaal niet duur. Ik voelde mij echt als Alice in Wonderland!


Zoals jullie wellicht ook overal hebben zien opduiken hebben ze nu ook lettertangen. Zoals jullie misschien weten ben ik zelf al in het bezit van zo’n beauty, dus die heb ik maar mooi in het rekje laten hangen. Even een vraagje voor de mensen die er wel eentje hebben aangeschaft: plakken die tapejes goed? Ik heb de mijne uit de Banier en ik moet ze altijd nog eens extra vastlijmen, dat kan toch ook niet de bedoeling zijn...

In ieder geval, zolang de Hema mij niet begint te sponsoren (hint, hint!) gaan ze hier niet met alle eer lopen. Want ook de Action mag een applaus krijgen vind ik. 99 centjes voor drie washi-tapejes, je zou voor minder gaan huilen van geluk in deze economisch onzekere tijden. Weliswaar niet met de allermooiste print (hoewel ik die roze wel kan smaken) maar wat verwacht je voor 99 cent?!


Intussen stelde mij een nieuw luxeprobleem. Mijn doos met tapejes gaat niet meer toe :(

Ohja, nog eventjes en tip voor de Hema. Aangezien jullie de trends toch zo goed opvolgen, begin ook eens met zo van die woordbanners te verkopen. Kom ik jullie allemaal persoonlijk een knuffel geven. Of ik bak koekjes, de keuze ligt bij jullie :)

woensdag 1 januari 2014

laatst...


  1. At ik voor het eerst falafel
  2. Deed ik mee aan Secret Santa van Tess
  3. Ontdekte ik dat mijn stad een Action heeft. Jippie, meer goedkope brol kopen!
  4. Waren het voor mij al examens
  5. Ging ik naar een heerlijke rommelmarkt in Luik
  6. Zag ik Les Misérables en huilde tot ik geen tranen meer had
  7. Werd ik enorm goed in nootjes opvangen met mijn mond (zie puntje 4)
  8. Ontdekte ik zo dat er een enorme vlek op mijn plafond was
  9. Ging onze buurt full-house op de kerstverlichting
  10. Kocht ik leuke nieuwe sokken
  11. Had ik een alternatieve kerststal
  12. Deed ik van Nyan Gnoe (zie wederom puntje 4)
  13. Schudde ik mijn poep er bijna af met dit nummer
  14. Hield onze scouts een supergezellige kerstbar met alle drank aan 1 euro. Met verstrekkende gevolgen.
  15. Deed ik leuke dingen met kerstlichtjes
  16. At ik me ziek aan dennenappelkroketjes
  17. Kocht ik een ponsje en ponste alsof mijn leven ervan af hing
  18. Zag ik Tot Altijd en huilde nogmaals tot ik geen tranen meer had
  19. Ontdekte ik de serie Orange is the new black en zag het hele seizoen in een week