zondag 29 juni 2014

De smaak van de zomer

Ik hou van het aardbeienseizoen, en bij uitbreiding hou ik van aardbeien. Al weet ik niet of het werkwoord "houden van" nog geschikt is voor het gevoel dat ik heb voor aardbeien. Ik verafgood aardbeien, ik adoreer ze, het is een idolatrie. Daarom kan het ook niet anders dan dat er elke dag aardbeien in huis moeten zijn dezer dagen.
Al sinds ik me kan herinneren maakt ons mama in de zomer altijd aardbeienyoghurt. Het moment dat ik voor het eerst die yoghurt proef, is de lente of zomer officieel begonnen. "I'm a generous god" dus geef ik jullie even dit oereenvoudige recept mee.

Wat hebben we nodig, Eva?

Wat moeten we doen, Eva?

  • Ontkroon de aardbeien, want jij bent de queen, dus de enige die een kroontje mag dragen.
  • Mix de aardbeien.
  • Doe de yoghurt erbij, hier kies je of je een intense aardbeiensmaak wil (yes please) of eerder een zachte.
  • Voeg naar smaak munt toe.
  • Eventueel, als je aardbeien niet zoet genoeg zijn van zichzelf, kan je er nog wat suiker aan toevoegen.

donderdag 26 juni 2014

reminder: Eva zkt. gastbloggers

Haha, hier ben ik weer met een reminder aan het feit dat ik nog steeds gastbloggers zoek. Ik ben een klein beetje wanhopig, valt het op?
Nou ja, ik ga hieronder dus gewoonweg het originele bericht copy pasten. Zo lui ben ik wel.


Vanaf de derde ben ik zo ongeveer de hele maand juli op reis. Eerst een mooie reis naar Griekenland en bijna meteen erna de allerleukste moment van het jaar: scoutskamp. Omdat ik nu met examens zit, is het voor mij onmogelijk om al berichten voor te bereiden voor de hele maand. En daarom roep ik jullie hulp in.
Want Eva zkt. gastbloggers, mocht u de titel nog niet gelezen hebben.

Het maakt niet uit wie schrijft, man/vrouw (waar zitten die venten eigenlijk?!), jong/oud, serieus/grappig, blogger/geen blogger,...
Je mag helemaal zelf kiezen waarover je schrijft. Je mag in het thema blijven, bijvoorbeeld een DIY, dingen die jou blij maken, iets over stationary of post, een kleine obsessie van jou. Maar uiteraard mag je ook helemaal de andere kant opgaan, wil je een recept delen of een verhaal over de tenen van je broer, het maakt niet uit.


En mocht deze mooie foto jullie nog niet hebben overgehaald, naar al die lieve mensen die voor mij een bericht gestuurd hebben, stuur ik een briefje om jullie persoonlijk te bedanken.

Interesse? Stuur dan voor 1 juli een je artikel naar wedoeneenszot@hotmail.com samen met je adres (ahja, voor dat briefje).

woensdag 25 juni 2014

Dingen die mij blij maken XVII

Ik ga jullie doodvervelen met deze reminders tot jullie allemaal jullie gastartikel hebben ingestuurd.
Just saying...
Hoera, de vakantie is daar, een feit dat je al vanzelf blij maakt. Maar omdat je nooit blij genoeg kan zijn doe ik er vandaag nog een schepje bovenop.


Dit heb ik voor serieus al meerdere keren gedacht.
Moet ik hier zelfs nog iets bij zeggen?
Dit bestaat gewoon. Een serie "Stuff being thrown at my head".



Dit is een hilarische reeks illustraties die een vader maakte over wat hij allemaal tegen zijn kinderen zegt.
Cactuscupcakes! Ik vraag mij altijd af hoe die mensen dat toch doen. Waarschijnlijk zijn ze niet eens zo lekker, want die suikerpasta daar vind ik eigenlijk toch niet veel aan, maar zo mooi.
hihi
bron
Bestaat er iets beter dan eenhoorns? Ik dacht het niet.
Dan is het nu even tijd om mijn puberale kant een luchtje te laten scheppen. Ben je al ooit blij geworden, gewoon simpelweg door een naam te googelen? Wel ik word dus blij van de naam Kit Harington te googelen. Beter bekend als Jon Snow uit Game of Thrones. Ik kijk nog niet zo lang, dus ik wil gerust tot en met aflevering 6 van seizoen 2 uitvoerig met jullie bespreken, maar verder niet. Ik begeef me echt elke dag in een mijnenveld als ik op het internet ga, zoveel spoilers.

Ik sluit af met een liedje dat mij door de examens gesleurd heeft. Zeker beluisteren, instant happiness! 

zondag 22 juni 2014

Hoera voor de Hema n°4

Eerst en vooral een kleine reminder, je kan nog altijd je gastartikel insturen. Er is nog veel plaats, massa's plaats.
Hebben jullie mij gemist? Ik jullie wel hoor. De examens zijn officieel voorbij en ik heb weer tijd. Driewerf hoezee. Ik had zelfs tijd om de nieuwe collectie van de Hema te gaan checken. Oh jee, wat hebben ze weer leuke spullen. Gelukkig, of net heel ongelukkig, zit ik de laatste tijd (och, eigenlijk al altijd geweest) nogal krap bij kas en moest ik mij echt inhouden met mijn inkopen.

Uiteraard kocht ik washi-tape. Ja, er zijn nog zekerheden in het leven. Het lijkt mij of de Hema de washi-tape een stuk goedkoper heeft gemaakt. Je kan nu een heleboel rolletjes in een pakketje kopen van €5,50 en de kwaliteit is ook goed.

Ik kon me heel mooi inhouden bij de stempels, ook al hebben ze hun gamma heel mooi uitgebreid. Zowel stempels die vanzelf inkt in zich hebben, als die dat je eerst in een stempelkussen moet drukken. Ik kocht wel stickertjes, wat ik eigenlijk nog nooit bij de Hema gekocht heb. Ook echt supervoordelig, €1,10 voor drie meter stickerplezier.


En dan nu de aankoop van het jaar, ik voel het echt al! Een limonadetap, jippie! Drankjes brouwen is echt een nieuwe verslaving geworden, zowel iced tea als limonade als fancy infused water. Dat infused water is trouwens echt een obsessie, daar komt sowieso nog ooit iets van online.
 Al mooi in gebruik zoals u ziet. En daarnet pas ontdekte ik dat er allemaal schattige driehoekjes op het deksel staan.

Dus rep je naar de Hema, voor alles uitverkocht is.
Ahja, berichtje aan de Hema: mijn aanbod van de vorige drie keer geld nog steeds. Een oneindig abonnement op jullie spullen is zeer welkom :)

zondag 8 juni 2014

Snelle iced tea

Tijdens de examens drink ik altijd heel erg veel. Geen alcohol hoor (al zou dat soms wel nodig zijn om mijn verdriet te verdrinken) maar water, of 's winters drink ik liters thee. Na een tijdje gaat dat water echter vervelen, en daarom deel ik vandaag dit "recept" met jullie.

Wat hebben we nodig, Eva?
De citroenmelisse kan je eventueel nog vervangen door een beetje citroensap, maar ik vind het lekkerder met het kruid.

Wat moeten we doen, Eva?

  • Maak één liter water aan de kook.
  • Laat de theezakjes en de citroenmelisse erin trekken. Hier bepaal je zelf hoe straf je jouw iced tea wil hebben.
  • Haal de theezakjes eruit, maar laat de citroenmelisse nog eventjes langer trekken.
  • Als je water al wat is afgekoeld, voeg je naar smaak honing toe.

Wat ik het lekkerst vind, is als ik de citroenmelisse een hele nacht laat trekken terwijl de iced tea in de koelkast staat. Je kan dan bijvoorbeeld elke avond een fles klaarmaken, en dan heb je 's ochtends een heerlijk en gezond studeerdrankje.

Daar staat hij mooi te pronken, zo op mijn bureautje. 

woensdag 4 juni 2014

Eva zkt. gastbloggers

Vanaf de derde ben ik zo ongeveer de hele maand juli op reis. Eerst een mooie reis naar Griekenland en bijna meteen erna de allerleukste moment van het jaar: scoutskamp. Omdat ik nu met examens zit, is het voor mij onmogelijk om al berichten voor te bereiden voor de hele maand. En daarom roep ik jullie hulp in.
Want Eva zkt. gastbloggers, mocht u de titel nog niet gelezen hebben.

Het maakt niet uit wie schrijft, man/vrouw (waar zitten die venten eigenlijk?!), jong/oud, serieus/grappig, blogger/geen blogger,...
Je mag helemaal zelf kiezen waarover je schrijft. Je mag in het thema blijven, bijvoorbeeld een DIY, dingen die jou blij maken, iets over stationary of post, een kleine obsessie van jou. Maar uiteraard mag je ook helemaal de andere kant opgaan, wil je een recept delen of een verhaal over de tenen van je broer, het maakt niet uit.


En mocht deze mooie foto jullie nog niet hebben overgehaald, naar al die lieve mensen die voor mij een bericht gestuurd hebben, stuur ik een briefje om jullie persoonlijk te bedanken.

Interesse? Stuur dan voor 1 juli een je artikel naar wedoeneenszot@hotmail.com samen met je adres (ahja, voor dat briefje).

zondag 1 juni 2014

De doldwaze avonturen van een moestuin

Ik ben echt blij dat de lente weer in het land is. Let wel op, de lente, niet de zomer. Want van het moment dat je niet meer op een stoel kan gaan zitten omdat je billen eraan gaan kleven, vind ik het niet meer leuk.
Een van de redenen waarom de lente mij zo blij maakt is omdat ik dan weer aan het tuinieren kan beginnen. Vorig jaar vervloekte ik de notenboom die boven mijn moestuintje weelderig begon te schieten, ik vervloekte ook mijn hond, ik vervloekte de slakken. Ik vervloekte veel, vorig jaar. Dit jaar begon ik met een propere lei en kochten we bakken om in te tuinieren. Minder diehard, minder echt. Maar ook een heleboel minder geploeter, minder hondenpootjes of zelfs hondenpipi op de planten. Een moestuin in bakken is dus echt niet enkel voor seuten.
Ik plantte aardbeien, spinazie, sla, basilicum, radijsjes, rabarber en postelein. En omdat ik van jullie hou heb ik GIFjes gemaakt. Jippie!

Alles begint al mooi te schieten zoals jullie zien. Ook de rabarber heeft zich weer mooi rechtgetrokken. Maar vorige week was ik heel droevig, want de helft van mijn aardbeien was opgefret. Slakken dacht ik, maar neen het was veel erger. Want de vandaal was Oscar, de hond, waarop je dus onmogelijk kwaad kan zijn. Nouja, hij heeft zijn lesje wel geleerd, want samen met de aardbeien at hij ook het slakkenvergif op. Daar was hij even niet goed van hoor.
Naast aardbeien en slakkenvergif blijkt hij ook zo van die plastic potjes superleuk te vinden.
Er moest toch iets aan gedaan worden hoor, dus gingen al mijn plantjes in de plantengevangenis en lijkt mijn moestuin nu op Alcatraz.