woensdag 25 februari 2015

DIY | upcycle ringenhouder

Ik ben niet echt een ringenpersoon, nooit geweest eigenlijk. Ik heb namelijk van die worstenvingertjes die bij steeds veranderen van dikte naargelang het warm of koud is. Desalniettemin heb ik toch een paar ringen in mijn juwelencollectie, maar die zijn allemaal heel klein en fijn. Ik ben ze dus al meermaals bijna kwijt geraakt tussen al die andere oorbellen, armbanden en broches.

Ik vond het dus tijd worden dat ik een apart houdertje maakte voor mijn ringen. Ik ben helemaal into upcycling, dus bedacht ik een leuke DIY met allemaal materialen die je met gemak op zolder of in de kringwinkel kan vinden.

Wat hebben we nodig, Eva?

Wat moeten we doen, Eva

  • Knip de benen van je Barbie af. Ik deed dit met een tuinschaar. Die dingen zijn blijkbaar heel geschikt  daarvoor. Mocht je innerlijke kind het hiermee moeilijk hebben, denk dan zo: "Hahaaa, dit is voor al die foute schoonheidsidealen die je mij hebt gegeven. Trut."
  • Schuur de benen, indien nodig, nog een beetje bij.
  • Plak met superlijm de benen op het bordje.
  • Klaar!

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben echt fan. Het leuke is, dat Barbie's zo van die beweegbare benen hebben, waardoor je de benen nog kan positioneren zoals je zelf wil.


Ik zet altijd supercasual mijn ringenhouder op antieke boeken. Echt waar.

zondag 22 februari 2015

Iiiiiit's supercalifragilisticexpialidocious

Hallo, mijn naam is Eva en ik ben een jong veulen. Zo jong dat ik nog geen belastingen moet betalen (hoera!) en nog in het middelbaar zit (iuw.)
Ik weet niet of het bij u de gewoonte is, maar in Mechelen houden alle middelbare scholen een '100 dagen feest'. Ze zijn hier heel inventief met de namen, want wat er achter zit, is dat het dan nog maar 100 dagen duurt voordat je afgestudeerd bent. En zelfs die getallen zijn soms voor interpretatie vatbaar, want in mijn geval heb ik nog een tachtigdal dagen over.

Bon, in mijn school is het sinds twee jaar de gewoonte om in de week voor de officiële 100 dagen (dat op wonderlijke wijze steeds plaatsvindt op een vrijdag) elke dag verkleed naar school te komen. In het begin van het jaar is er dan een heel gedoe met stemmingen en alles erop en eraan, waarbij voor elke dag een thema gekozen wordt.

Ik ben altijd enthousiast als iemand mij zegt dat ik mij moet verkleden.
En zo geschiedde, dus without further ado, de foto's.


Voor elke dag een zetpil. A suppoke of Eva a day, keeps the doctor away!
De eerste dag was het thema 'pyjama'. Ik ben letterlijk zondagavond gaan slapen en met dezelfde kleren naar school gegaan, hemels. Natuurlijk deed ik mijn mooiste pyjama aan voor deze gelegenheid. Een exemplaar van roze flanel met groene hartjes.
Dinsdag was mijn absolute favoriet, zoals u misschien al aan de titel had gemerkt. Het thema was 'Disney' en ik leefde mij uit met mijn heldin Mary Poppins. Ik zou gerust elke dag zo naar school kunnen gaan.


Dag drie brachten we door in een donkere filmzaal al kijkend naar Boyhood. Het thema van de dag was 'hippie', voor mij het perfecte excuus om mijn platinablonde pruik met lange haren boven te halen.
Voor u de wenkbrauwen fronst bij dag vier, zal ik het uitleggen. Donderdag was het namelijk duo-dag.
Lise en ik verkleedden ons als een wegbeschrijving op Google Maps. Tegen de middag waren we op onze bestemming, en wisselden we dus van maskers. Ahja, we moesten immers terug geraken.
Het lijkt trouwens alsof Lise een baard heeft op deze foto, maar dat is echt niet zo hoor.

Vrijdag was het dan de officiële 100 dagen. Elke klas heeft dan een ander thema en doet 's ochtends een showke op de speelplaats. Wij kozen, na veel vijven en zessen, voor het thema 'minions'. Onze klasleraar beleefde zijn moment als Gru. Best wel handig dat hij een lange, kale man is.

Die 100 dagen hebben we dan ook alweer gehad. Een stapje verder in mijn zoektocht naar volwassenheid. Eerst nog een beetje onvolwassen gedrag tonen, want er werden die week heel wat foto's gemaakt, en fotogeniek als ik ben, kon ik er enkele echt niet achterhouden.

Elegantie is overrated. 
En dan is er ook nog dit...
Dan is mijn mooie gezicht bij deze vereeuwigd op het wereldwijde web.

woensdag 18 februari 2015

Over detoxen en vermageren en blij zijn met mijn lichaam

Misschien heeft u helemaal geen zin om iets persoonlijks over mij te lezen. Dat is uw goed recht, ik bekijk u daar niet scheef voor. Over enkele woorden ben ik van plan om iets over mijn gewicht en zelfbeeld te schrijven. Indien u zich daar niet goed bij voelt, geen probleem, dat is uw goed recht, ik bekijk u daar niet scheef voor.
Om dit zo open en bloot op het internet te gooien, daar heb ik lang over getwijfeld. Dus alsjeblieft, wees een beetje mild. Dank bij voorbaat.

Hoe het allemaal begon

Ik ben altijd al met mijn gewicht bezig geweest. Van toen ik heel jong was, maakte ik me al zorgen of ik wel dat ene koekje mocht opeten of niet en voelde ik me niet goed in strakke shortjes en shirtjes. Het contentement met mijn lichaam kent zijn ups en downs. Er zijn momenten waarop ik enkel wijde kleren durf te dragen en zo weinig mogelijk in de spiegel probeer te kijken, maar er zijn ook dagen waarop ik mijn ‘aaah fuck it all’-houding aanneem. Dan prop ik me vrolijk vol met zoveel mogelijk chocolade en vet en steek het allemaal op mijn genen.
Na de feestdagen zat ik in zo’n periode waarop mijn buik aartsvijand numero uno was. Ik voelde mij niet goed in mijn vel. Zo het hoge woord is eruit. Op een dag ging ik op de weegschaal staan en zag ik dat die zes vooraan bijna in een zeven ging veranderen. Op dat moment besloot ik dat ik er genoeg van had, er moest iets aan gedaan worden.


bron


Op detox dan maar

Een tijdje voor dat dramatisch moment had ik op Buzzfeed (nog steeds dikke liefde voor deze site trouwens) een artikel gelezen over een detoxkuur. Een of andere Dana James daagde mij uit voor een heuse Clean Eating Challange. Ik bladerde wat door de recepten, en dat zag er verdomd haalbaar en lekker uit.
Het doel van deze detox was om alle gluten en al het rood vlees twee weken te schrappen en 14 dagen lang te leven op 1300 kcal à 1600 kcal per dag.
Ik legde het plan voor aan ons mama en die was ook behoorlijk enthousiast. Misschien wel omdat zij ook zo’n persoon is, die nooit echt tevreden zal zijn met haar lichaam.
Zo geschiedde, op donderdag 30 januari van het gezegende jaar 2015 begonnen wij aan Buzzfeed’s Clean Eating Challange. Voor wie curieus is, hier vindt u de link.

Twee weken volhouden

Donderdagochtend begon al prachtig. Ik dronk een smoothie van banaan (oh lekker), amandelmelk (klinkt niet slecht) en boerenkool (huh?). Ik geef u een kernwoord van de detox: KOOL. Met een serieuze voorkeur richting boerenkool.
Al bij al, buiten die koolsmoothie dan, was het eten echt nog behoorlijk lekker. Het programma is zo opgebouwd dat je naast de traditionele tijdstippen om te eten, ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds, ook nog twee snackmomenten hebt. U raadt het nooit, maar die snackjes waren veruit mijn favoriet.
Het is erg gemakzuchtig om naar een lekkere wafel of een puddinkje te grijpen als snack, maar via Buzzfeed leerde ik ook lekkere en bovendien gezonde snackjes kennen. Bijvoorbeeld schijfjes appel met honing, worteltjes met humus, een kommetje bessen en pistachenoten.
De ontdekking van het jaar echter, moet ik toeschrijven aan het ontbijt. Ontbijten is nooit mijn favoriet geweest, ik krijg nauwelijks iets binnen ’s ochtends. Maar nu heb ik het gevonden hoor, mijn lievelingsontbijt. Overnight oats, dat is pas de shit jongens. Supermakkelijk, superlekker en supersnel klaar, echt wel mijn ding dus.
Ik ga hier wel niet verkondigen dat ik een heilig boontje ben geweest. Ik heb weldegelijk enkele keren gecheat, maar als ik het uitleg zal u het wel begrijpen. Mijn lieve, lieve grote broer maakte bijvoorbeeld de tweede dag een cake. Komaan, hoe verzint hij het, een cake met chocolade en noten en alles erop en eraan! Natuurlijk heb ik daar een stukje van gegeten.
Of die ene keer toen we op de scouts soep maakten, en ik bijna de halve kookpot leegdronk. Ohja, ook heel lekker, die ene frangipane toen ik het echt niet meer aankon. Maar kijk dat hoort er ook bij.

Ja maar Eva, en het resultaat dan?

Wat ik vooral heel belangrijk vond, was dat ik twee weken lang geen cafeïne en zo weinig mogelijk  toegevoegde suikers zou eten. Dat voelde ik wel. Zoals je overal hoort zijn vooral de eerste drie à vier dagen moeilijk. Ik voelde mij slap en verlangde naar een goei zjat koffie. Na die viertal dagen echter, voelde ik me veel beter. Vooral aan mijn slaap merkte ik dat al die suikers toch niet zo goed zijn voor mij.
Een tweede positief punt is dat mijn huid wel een babyvelleke leek. Vooral mijn wangen, niet te doen. Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik zachtjes mijn wangetjes zat te aaien.
Ten derde voelde ik me veel minder opgeblazen. Soms moet ik na mijn maaltijden echt eventjes gaan liggen, omdat ik te veel gegeten heb, dat was die twee weken niet het geval. Ik had het gevoel dat er iemand een klein gaatje in mijn buik had geprikt en al die overtollige lucht eruit had gelaten.
“Allemaal goed en wel, maar hou ons niet zo aan het lijntje en vertel ons of ge vermagerd zijt of niet!”.
Als ik heel diep in mijn hartje kijk, moet ik toegeven dat ik deze detoxkuur vooral deed om te vermageren. De hierboven opgesomde punten zijn mooi meegenomen, maar daar was het mij niet zozeer om te doen. Ik kan u meedelen dat ik 2.8 kilogram vermagerde tijdens deze twee weken. Ik ben niet dom, en ik weet dat die kilo’s er vliegensvlug weer zullen bijkomen als ik mijn oude eetpatroon herneem. Maar lees het volgende puntje eens.

bron


Toekomstplannen

Ik heb me in geen tijden zo goed in mijn vel gevoeld, en ik zou dat gevoel graag behouden. Daarom besloot ik om mijn eetpatroon te wijzigen. Het is heel bewust dat ik dit hier neerschrijf, want alles wat op het internet gepubliceerd wordt, blijft er ook opstaan. Zo wil ik mezelf extra motiveren om niet op te geven.
Mijn doel is om vijf dagen van de zeven te letten op mijn voeding. Ik wil mezelf niet meer volproppen met koeken en snoepjes en ik weet niet wat nog allemaal. Maar omdat ik ook maar een mens ben, las ik twee dagen in waarop ik mag vals spelen, namelijk woensdag en zondag. Woensdag omdat ik dan een hele namiddag thuis ben en mij onmogelijk kan inhouden en zondag omdat het dan scouts is en scouts en diëten, dat gaat nu eenmaal niet samen.
Met alleen op mijn voeding te letten, zal ik er niet komen en daar ben ik mij bewust van. Op mijn 17-before-18 lijst staat dat ik graag 5 kilometer zonder al te veel problemen wil kunnen lopen, dus daar moet ik werk van maken. Ik heb ook in het begin van het jaar een soort pasje aangekocht waarmee je aan een verlaagd tarief toegang hebt in allerlei fitnesscentra en sportclubs, dus dat zal ook van pas komen.

En verder zal ik jullie op de hoogte houden. Ik zie het als een soort stok achter de deur. Een extra motivatie, namelijk niet afgaan en moeten toegeven dat ik over een maand gewoon ‘hervallen’ ben.
Of u dat nu oncomfortabel vindt, of niet.



bron

donderdag 12 februari 2015

Laatst...


  • at ik voor het eerst sushi.
  • hield ik een feestje met kinderchampagne en eclairekes. Beste. Feestje. Ever.

  • was onze kerstboom een pussy, waardoor we hem vervroegd moesten afbreken.
  • hadden we ter vervanging een kerstcactus #omgsohipster.

  • pakte ik een hele namiddag cadeautjes in.

  • hing ik kerstlichtjes op in mijn kamer en besloot ze nooit meer weg te halen.

  • maakte ik "hot chocolate in a jar"

  • verzette ik mijn lui gat en ging bijna heel de kerstvakantie werken bij Supergoods (zeker checken, ze hebben ook een webwinkel).
  • was ik een pussy en moest ik na mijn eerste werkdag al een voetbadje pakken.

  • ontdekte ik dat ze daar Tony's verkopen, en werd ik verslaafd.

  • at ik een insectenburger

  • stapte ik mee in een stille optocht naar aanleiding van de aanval op Charlie Hebdo.

  • maakte ik een uitstapje naar Antwerpen met deze twee parels.

  • ging ik naar de opera, en het was geweldig.

  • had ik het beste cadeau voor mijn schoonzus.

  • ging ik wandelen in een mistig park. (wat een boeiend leven heb ik toch)

  • gingen we met de scouts schaatsen. Het is te zeggen, de rest schaatste en ik slurpte theetjes in de cafetaria, want ik haat schaatsen met een passie.

  • HET SNEEUWDE!

  • dronk ik superfancy thee. Aanschouw ook de nieuwe salontafeltjes.

  • zong ik de taptoe via messenger. Zo doen diehard scouts dat!

  • deed ik een detoxkuur van twee weken lang, waarover later meer.
  • Ik las:
    Waarom We Allemaal van Mars Komen - Cordelia Fine
    Ten Zuiden van de Grens, Ten Westen van de Zon - Haruki Murakami
    En Uit de Bergen Kwam de Echo - Khaled Hosseini
    Kwantum - Herman Brusselmans
    Oorlog en Terpentijn - Stefan Hertmans
  • Ik zag:
    Het Varken van Madonna
    Little Black Spiders
    Puss in Boots
    Schindler's List
    Crazy Stupid Love
    A Million Ways To Die In The West
    Captain America: The First Avenger
    Le Premier Jour Du Reste De Ta Vie
    Sophie Scholl: Die Letzten Tage

maandag 9 februari 2015

DIY | Marshmallowwafels

Onlangs ontdekte ik een nieuw woord: "hangry". Hangry is een samentrekking van "hungry" en "angry". Er ging voor serieus een nieuwe wereld voor mij open toen ik dit woord ontdekte. "Dus er plakt een woord op die aandoening die ik telkens ongeveer een uur voor etenstijd heb." De wolken braken open, de zon begon te schijnen en een engelenkoor vulde de hemel met gezangen.

Maar nee, soms heb ik echt van die goestingskes, ik heb geen ander woord om het te benoemen. Heb ik dan honger? Neen, maar heel hersenen willen mijn maag ervan overtuigen dat heb absoluut nodig is om toch nog een koekje te eten.
Onlangs heb ik mijn nieuwste, beste, zoetste goestingske ontdekt. Het ging ongeveer zo:
Ik lag wakker in mijn bed, en ik vroeg mij af wat ik in godsnaam met die mini-marshmallows moest aanvangen die ik in een impulsieve bui in de Action had gekocht, toen plots... de aha-erlebnis! MARSHMALLOWWAFELS! (ik denk dat dit een gepast momentje is om het engelengezang weer boven te halen.)


Wat hebben we nodig, Eva?

Wat moeten we doen, Eva?

Er is een kernwoord in het hele proces, en dat luidt "simpel". Zo simpel dat het bijna gênant wordt om u te vertellen wat te doen, maar desalniettemin:


  • Leg uw mini-marshmallows op de wafel.
  • Zet de wafel in de microgolfoven.
  • Verwarm voor zo'n 10 tot 20 seconden.

  • Tsjakka, uw suikerbommetje is klaar.

En nu, omnomnomnom, alles opeten tot de laatste kruimel.

Als u mij nog niet zou geloven hoe lekker dit wel is, kijk dan naar al de moeite die ik in de foto's heb gestoken. Professioneel enzo enal...

vrijdag 6 februari 2015

Kleine obsessie: Buzzfeed

Bericht aan de bevolking: indien u gepland had om binnen dit en twee maanden nog iets productief te doen, lees dan alstublieft niet verder.
Want vandaag stel ik aan u voor: Buzzfeed. Ook wel bekend als "een of ander zwart gat waar al Eva's kostbare tijd naartoe gaat, tijd die zij eigenlijk zou moeten besteden aan werken en van die dingen."

Voor zij die nog nooit van Buzzfeed gehoord hebben, volgt een kleine introductie. Buzzfeed is een Amerikaanse newssite, maar verwacht u vooral niet aan een Etienne Vermeersch die commentaren zit te geven over de koning van Argentinië. Nee, Buzzfeed neemt het begrip "nieuws" nogal in ruime zin op.
Om het cru te zeggen, alles wat op het internet en daarrond beweegt, heeft Buzzfeed ook gezien.
Nog een enigheidje aan de site, telkens als je op een artikel klikt, komt er een hele lijst van suggesties opspringen van alle kanten van de webpagina. Een echte "hell hole of procrastination" dus. *Tzada daaaaaam* (poging tot onheilspellende muziek).

En mocht u mij niet geloven, kijkt u dan zelf maar eens. Maar zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.

Terwijl u even een verslaving opbouwt, geef ik u, puur ter suggestie, enkele van mijn topartikelen.



 










En alsof dat nog niet genoeg is, heeft Buzzfeed ook een heel heel heel erg verslavende app. Eigenlijk is het gewoon de website in appvorm gegoten. Maar dat betekent dat ik nu ook moeiteloos mobiel tijd kan verspillen, zonder eindeloos te wachten op ladende pagina's. Hoera voor het internet?